Finisaż wystawy malarstwa Moniki Studniarz „Spod zmrużonych oczu”

11 września w Miejsko-Gminnej Bibliotece Publicznej w Wyszkowie odbył się finisaż wystawy malarstwa Moniki Studniarz „Spod zmrużonych oczu”. Ekspozycja była czynna od 3 sierpnia. Wieczór połączył rozmowę o sztuce, osobistą opowieść artystki i muzykę na żywo. To była spokojna, lokalna prezentacja prac, które prowadzą od obserwacji świata do abstrakcyjnych skojarzeń.

Spotkanie 11 września w bibliotece publicznej

Finisaż zamknął czas prezentacji rozpoczętej 3 sierpnia. Spotkanie prowadziła Anna Puchalska. Ważnym punktem była rozmowa z Moniką Studniarz. Bohaterka wieczoru opowiedziała o swojej twórczości oraz o obrazach pokazanych na wystawie.

Oprawę muzyczną zapewnił jazzowy duet Frank Kerosene, grający na pianinie i gitarze, oraz Mario Matysek na kontrabasie. Muzyka nie dominowała nad rozmową. Budowała tło dla oglądania prac i wymiany uwag.

Dla osób szukających informacji o wydarzeniach w regionie istotne są trzy fakty: finisaż odbył się 11 września, wystawa trwała od 3 sierpnia, a miejscem była Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna. Taki układ informacji odpowiada na podstawowe pytania odbiorcy bez zbędnych skrótów.

Monika Studniarz: od Wyszkowa do własnego języka malarskiego

Monika Studniarz urodziła się w Wyszkowie. Jest absolwentką Wyższej Szkoły Pedagogiki Specjalnej w Warszawie. Przed emeryturą pracowała jako nauczycielka informatyki w Zespole Szkół nr 1 im. Marii Skłodowskiej-Curie.

Malować lubiła od dziecka. „Od dziecka lubię malować. Świat barw wywoływał rodzaj ekscytacji” – napisała o sobie. Obrazy tworzy od wielu lat. Najstarsze prace pochodzą sprzed kilkunastu lat, z początku jej malarskiej drogi.

Ważnym etapem były zajęcia w WOK „Hutnik”, w grupie „Graffito”. Artystka poznawała tam techniki malarskie, rysowanie postaci i martwej natury. Z tego okresu pochodzą ptaszory i krajobrazy. Z czasem zainteresowały ją obrazy abstrakcyjne.

Prawie wszystkie prace są olejne. Kolor ma dla niej duże znaczenie. W malarstwie wraca także do zainteresowań ludowością rejonu Kurpi Białych: haftem na płótnie i tiulu, wycinankami kurpiowskimi oraz muzyką. Jej ulubioną malarką jest Hilma af Klint, szwedzka prekursorka abstrakcjonizmu.

„Więzi” i „Spod zmrużonych oczu” – dwa kierunki opowieści

Na wystawie pokazano dwa aktualne cykle. „Więzi” dotyczą relacji między ludźmi. „Spod zmrużonych oczu” skupia się na wzorach, które pojawiają się przed obudzeniem. Tytuł nie opisuje jednego widoku. Otwiera raczej przestrzeń dla skojarzeń, snu i pamięci.

W opinii Artura Szydlika, rzeźbiarza, filozofa i nauczyciela wiedzy o kulturze w ZS nr 3: „Obrazy Moniki Studniarz żyją własnym centralnym rytmem. Malarstwo to skoncentrowane jest na jakimś fragmencie rzeczywistości, bądź labiryncie ukrytych symboli i znaczeń, jednak odnoszących się do świata wewnętrznego człowieka. Splot sieci rybackich czy siatka ogrodzeniowa to metafory losu w kontaktach międzyludzkich, religijnych, kulturowych etc. Tkanka sieci jest zarazem pułapką, jakimś zniewoleniem, ale także ochroną - granicą, której przekroczyć nie można. Jest odgradzaniem się i blokadą jednocześnie. To trafne ukazanie stanu ludzkiej psychiki, a także relacji, jakie wówczas zachodzą. Artystka maluje z pasją i talentem, sięgając także w zakamarki nadrealnych, sennych wizji. Dopełnieniem są prace, które czerpią inspiracje wprost ze świata zmysłowo- poznawalnego. Twórczość Moniki Studniarz jest zatem ciekawym zapisem otaczających nas okoliczności życia.”

Motyw sieci można czytać jako znak relacji, ograniczenia, ochrony albo granicy. Nie trzeba jednak przyjmować jednej interpretacji. Siłą tych prac jest możliwość osobistego odczytania. Obrazy nie prowadzą widza jedną ścieżką.

Pierwsza indywidualna wystawa artystki, „Trzy spojrzenia”, odbyła się w 2015 roku w galerii „PeKaP”. Obecna prezentacja pokazuje dalszy rozwój zainteresowań: od pejzażu i figuracji do abstrakcji oraz obrazów budowanych przez kolor, rytm i znak.

Finisaż wystawy malarstwa Moniki Studniarz „Spod zmrużonych oczu” był więc nie tylko zakończeniem ekspozycji. Stał się okazją do spotkania z artystką, rozmowy o drodze twórczej i spojrzenia na prace przez pryzmat koloru, snu oraz relacji człowieka ze światem.